Laatste bijdrage op Open Podium:

 

EEN  HOOG  HUIS

 

Ik woon dicht bij de hemel. Op vogelhoogte.
Elke morgen word ik geknuffeld door wolken.
Ik ken ze allemaal, die wolken uit mijn jeugd.
Hoog in de tamarisk, zag ik ze veranderen

In kraanvogels, zeemeerminnen, kleine schapen.

 

Als in de namiddag de wolken wijken voor de
Zon, sta ik voor het raam, klaar voor het koloriet.
Blozend neemt de zon afscheid van de dag.
Rozerood vloeit de horizon vol, gaat over
In lila, purper, violet, versiert dan al mijn kamers.

 

Frida
4-10-2017

 

 

 

Mijn huis is gebouwd op grond
waar koeien graasden.
Steen op steen gestapeld
voor een dak boven het hoofd.

 

Twee onder een kap
vastgeklonken aan elkaar.
Was ik een koe
Ik had het vrije veld.

 

Alice

 

 

Labyrint

literaire leeskringen
gedichten lezen & schrijven
schrijfinspiratie & begeleiding

 

 

www.inhetlabyrint.nl
post@inhetlabyrint.nl